Ohhhhhhh

Ohhhhh diyorum ve derin bir nefes alıyorum.Okulu bırakmaya karar vermiştim iş bulup çalışcaktım amaaa artık bunlara gerek kalmadı.Çünkü bana iş bulmak için yardımcı olan kişi okulu bırakmama razı olmadığı için tanıdığı bikaç iş adamına ,kuruluşa haber vermiş burs verelim bırakmasın okulu diye.Allah yüzüme güldü ve burs alıyorum artık okula devam edebilicem çok mutluyum şuanda çünkü okulu bırakmayı hiç istemiyodum.Burs bana ilaç gibi geldi şuan için ya o iş adamı varyaa o kadar dua ediyorum ki ona iyi insanlar hala varmış umudum tükenmedi.Ev meselesi hala karmaşa ama olsun,okuldan önemli değil.Annem de kardeşim de gitmek istiyo tabi bende istiyorum ama biraz sabır lazım.En azından şu kışı atlatalım sonra yaza doğru durumlar düzelir taşınır gideriz.Bu arada teyzemlerin,dayıların ve ailenin diğer fitne fücür olanlarının laflarına birz kulak tıkayıp dayanmak şart.Onlar susmaz ama biz dayanmalıyız.Zaten şuan hiçbişi canımı sıkamaz okula devam edicem ya daha nolsun.Bu burs olayı da öyle bi anda meydana geldi ki pazartesi okul açılcak cuma harç yatırılcak kara kara düşünodum valla ilaç gibi geldi şimdi harç parasını yatırır,pazartesi de giderim okula sonrası kolay.Bu kadar karmaşık olaylar yaşadığım dönemde gerek annemden gerek ailemden yana çok sıkınıtılı olsam da ben hep 'herşey düzelicek ' diye inandığım ve hiç pes etmediğim için belkide bugün böyle bir mutluluğu yaşıyorum.Olaylar ne olursa olsun insanın başına ne gelirse gelsin umudunu yitirmemeli.Her karanlık gecenin sabahında güneş doğuyor çünkü,umut hep olmalı.